شبانه های بی تو را در خلوتم می گریم ،شبانه هایی که بی لبخند صبح به پایان می رسند.

شبانه هایی که درتاریکی گم می شوم در این زمستان سرد دستهای بی

 پناهم را سایبان باش.

ثانیه های بی تو را ...
به خود می آیم و می بینم جمعه ای دیگر را بی تو به اتمام رسانده ام.

در غروب جمعه چه رازی نهفته است؟!
از فرط تنهایی به کوچه های آشنایی پناه می برم کوچه ها که هیچ... حتّی دیگر تماشای پیچک خشک حیاط ،گریستن ،سرودن ،درد دل با آینه و ... هیچ چیز دیگر آرامم نمی کند.
غم تلخ غروب دیوانه ام می کند ؛ دریغا غم گساری نیست